YAZA VEDA

Kış bitsin, yaz gelsin derken; yaz bitti de sonbahara girdik bile... Kızların doğumgünü fotoğraflarını ekleyeceğimi söylediğimden bu yana bile bir hafta geçmiş! İşte biraz fotoğraf güncellemesi :)

İYİ Kİ DOGDUNUZ

Uzuuuun bir ara oldu, klasik aralarimizdan da uzun  malum bir ara bloglar kapandi, sonra acilmis haberim olmadi... Sonra yaz geldi, Cesme'ye geldik, falan filan derken simdi yaz da bitiyor!
Bugun de kizlarin dogumgunu  geri donmek icin harika bir gun. İlica'da Aquaparktayiz, eglence basladi. Ama asil parti aksama 
Yaziyi telefondan yazdigim icin fotograf ekleyemedim. Bir sonraki yaziya...
3. Yasimiz doluyor, cok mutluyuz cok da egleniyoruz 

HASTAYIZ...

Bu kış bize yaramadı. Hastalıklardan başımızı kaldıramadık. Bağırsak enfeksiyonu, beta, bronşiolit vs. bitti, yine de arada sebepsiz ateşleniyoruz. Oyun kulubüne de epeydir ara verdik; bu sefer evde oyalamakta zorlanıyoruz. "İkizler de aynı zamanda hastalanıyordur, amaaan ne zor" dediğinizi duyar gibiyim. Ancak, bronşiolit haricinde diğer hastalıkları sırayla atlattık. Hatta beta sadece Yağmur'da görüldü. Hastalanmanın bir kötü tarafı da huy değişikliği yapması, sebepsiz ağlamalar, uyku düzeninin bozulması... Herşeye rağmen çok da vahim değil durumumuz; sadece gönül onların hep iyi, sağlıklı ve mutlu olmasını istiyor...

GEÇEN YIL BU ZAMANLAR...

Çok güldüm; yazıyı yazarken de hala gülüyorum bizimkilere :) Bir yılda ne kadar değişmişler :) Bir yandan da kederlendim hafiften; 2,5 yaşına geldiklerini düşününce hele, zaman ne kadar da hızlı akıyor... Az önce kendi fotoğraflarıma da baktım, yaşlanmışım; gülmem yarım kaldı :[

Kuafördeyiz...

Aslında "ilk" saç kesimimiz sayılmaz; geçen sene Kasım ayında bir kuaför deneyimimiz olmuştu; ama hem bizim acemiliğimiz, hem kızların ürkekliği yüzünden alelacele bir kesimle çıkmıştık salondan... Bugün gerçek anlamıyla bir kesim yaşadık, modelli filan, fönlü!!! kızlar da maşallah herkese "aman da ne de uslularmış, iyi dayandılar", dedirttiler. Gerçekten de çok keyifliydi :)
Sonra da süslü püslü bir şekilde misafirlerimizi ağırladık; yazlık komşularımız ziyaretimize geldiler, ne de iyi ettiler :) yine bekleriz efendim :)

YAZ MI GELDİ???

Bu ne güzel hava böyle, güneşle beraber biz de ısındık, aydınlandık :) Dün parkta geçirdik günümüzü, bugün de Karşıyaka sahilinde kuşları kovaladık; aman ne heyecan!

Zor dostum zor...

Blog üstadım yazmış "büyümek kimin için daha zor?" diye... Hani klasik bir laf vardır ya, büyüdükçe derdi de büyüyor diye... Ben çok da katılmıyorum aslında. Fikrimce her yaşın, her dönemin kendine has kolaylıkları ve zorlukları var. Örneğin önceleri uyku problemimiz vardı; iki çocuk için ne kadar büyük bir sorun olduğunu defalarca yazdım, şimdi yok (amman tahtaya vurun!). Sonra, yavaş yavaş dertlerini ifade etmeye başladılar, bu da rahatlatıcı bir gelişme. Nilsu'mun annesinden ayrılırken döktüğü o gözyaşlarına kıyamam, anne için çok zor olmalı; biz de o yok mesela. "Babayyy" diye gülerek el sallarlar arkamdan (Aa, yoksa seviniyorlar mı bunlar benim gidişime!). Ama diğer yandan çatışmalar arttı, neyi, nasıl yaptıracağını çözen cimcimelerin kaprisleri arttı, "terrible two/three" denen macera başladı; sinirler gerildi. Büyümenin bu ve daha pek çok farklı sorunlarıyla başedebilmek için gerçekten aklını, yüreğini, zamanını iyi kullanmak, anne olarak kendini eğitmek, bilincini, sabır ve hoşgörünü arttırmak gerekli. Çünkü o minik birey sizin ellerinizde şekilleniyor ve bazı şeylerin de telafisi mümkün olmuyor. İşte başa dönüp bir de bu açıdan bakınca, büyümek gerçekten de zor... Hadi bir de kendime pay biçeyim; benim için duble zor :))