Bu arada başka neler oldu?

Kızlar;
* Büyüdüler, 9. ayımız doluyor,
* Yağmur "de de de" demeye başladı, Deniz hala sessiz,
* Ayağa kalktık, sağlam basıyoruz, ama yürüyemiyoruz,
* Dişlerimiz hala gelmedi, ama bir salya bir salya, bütün oyuncaklar ağıza
Ben;
* Spor yalan oldu, yaz geldi, göbek yerinde, hala tüm haşmetiyle :(
* Uyumak istiyorum, yorgunum,
* Herşeye rağmen bir gülüşleri dünyaya bedel,
* İlk resmi anneler günümdü, babaanne ve dedelerinin organizasyonu eşliğinde kızlarım bana çiçek verdiler, çok mutluyum :) o manzarayı hiç unutmayacağım :)

Bu yıl anneliği tatmış olan tüm dostlarımın geç de olsa bu özel günlerini kutluyorum, sevgiler...

Bizi merak etmediniz mi?

Herkese selamlar... Epeydir yoktuk ortalarda; belki de bir iki bakıp bizi göremeyince siz de vazgeçtiniz blogda yeni yazı aramaktan... Nerelerdeydik peki? Denizimizin müzminleşmiş boyun enfeksiyonlarına kesin çözüm bulmak üzere hastanede...9 gün kaldık, damardan antibiyotik tedavisi uygulandı minnoşuma. Ne de zormuş bebeklerde damar yolu açmak, aah ah! Herşey birdenbire oluverdi zaten. Deniz'in boynu yine birden şişti, doktorumuz birden "yatıyorsunuz" dedi. Eyvah, bir telaş! Eee, Yağmur ne olacak? Sağolsun babaannemiz bu zorlu dönemde bize her şekilde yardımcı oldu. Hem hastanede bize destek oldu, hem de Yağmurumuza baktı; ne kadar teşekkür etsek az. Çok şükür herşey bitti artık, evimizdeyiz. Bu arada yine bir yardımcı krizindeyiz. Herşeye yetişmeye çalışıyoruz zor da olsa, ne yapalım... Velhasıl kelam geri döndük, bizi takip edin :)

7. ay kutlaması

Takip etmekten değil, yeni yazı bulamamaktan usananlara selamlar :)
Malum, Deniz'in lenfadeniti hem onu, hem de bizi üzdü ve yordu biraz. Üstüne bir de benim "ben" operasyonum ve operasyon öncesi abartılı gerginliğim eklenince yazılar yine askıda kaldı. Bu arada sezaryen- epidural- gerçekleştirmiş bir insan olarak ufacık bir operasyonla ilgili yarattığım heyecana ben de hayret ettim!
Neyse şimdilik herşey yine yoluna girdi çok şükür...
Dün de 26 Mart idi malum, kızların 7. ayı doldu. Hediyeler, pastalar, uzamamış saçlara tokalar işin keyifli yanıydı. Keyfimiz akşam başlayan ağlamalarla kesildi; neyse ki, o da uykunun verdiği bir huysuzlukmuş, çabuk geçti. Artık büyüdüğümüz için gündüz uykularımız da kısaldı tabi. Bakalım dişlerimiz ne zaman çıkacak. Yarın doktorumuz söyler belki :)

6. ayımız bitti

İlk yaşımızı yarıladık, inanılır gibi değil! Doktor kontrolümüzde herşey yolunda çıktı maşallah. bizimkilerin gıdaları çeşitleniyor artık; mesela geçen gün babaannemizin tarhanasından yedik, pek beğendik. bu sabah da yumurtalı, labneli, pekmezli ve bebe ekmekli bir kahvaltı yaptık oooh, şapırt! Kahvaltı sonrası oyunlar da çok eğlenceliydi; değmeyin keyfimize :)

Good evening Stockholm!

Babaannemiz ve dedemiz iş için Nordik ülkelere uzun bir seyahate çıktılar, 15 gün kadar. Kısmetse bu haftasonu dönüyorlar. İkizlerin hasreti her akşam msn den görüntülü aramalarla giderilmeye çalışılıyor. Bizimkilerin klavyeye olan merakları, tuşlara yetişmeye ve basmaya çalışmaları çok keyifli :) ben de onlara ingilizce öğreten mini bir laptop aldım. buyrun bakın hallerine, pek bir çalışkan olacaklar maşallah :) e hangisi kim diye soracak olursanız, ilk fotoraf Yağmur'un, diğerleri de Deniz...

Deniz'in 2. boğaz vakası

Selamlar :) benim uzun aralıklı yazışlarım istemeden bir klasik haline dönüştü artık!
Bu seferki nedenime gelince, Denizciğimin boğazı tekrar şişti. Mrlar, kan tahlilleri vs. derken sonuç: lenfte enfeksiyon. Ama çok şükür antibiyotik tedavisi cevap verdi ve şişlik giderek inmekte. Hep deriz ya, Allah dermansız dert vermesin. Demek ki, bizim evin nazlısı Deniz kızımız. Yağmurcuğum da onu mu hissediyor nedir, biraz huysuzluğu var. Bebek değiller mi, olacak elbet :)

Babamız geldi, yardımcımız gidiyor, annemiz revizyonda...

Epeydir yazamadım yine... Çok şükür babamız Cumartesi öğleden sonra sağ salim geldi; evde bayram oldu :) Karşılıklı pek bir özleşmişiz, kızların keyfine diyecek yoktu.
Ben de bu arada epeydir yapmak istediğim değişikliği, babamıza sürpriz olacak şekilde dönüş günü yaptım. Uzun zamandır toplamaktan sıkıldığım saçlarımı kestirdim ve daha önceden kullandığım kızıla boyadım. Fena olmadı sanırım, tepkilerden anladığım. Ama kızlardan gelen bir tepki beni yıktı! Tanımadılar!! E tabi, bir anda bu kadar değişiklik onlara pek bir radikal gelmiş olsa gerek. Allahtan kısa sürdü bu şaşkınlık ve kızlarımla kaynaştık :) Bu fiziksel değişime sporla devam ediyorum, Pazartesi başladım; malum yaz geliyor, forma girmek lazım efendim! Sezaryen doğumdan kalan göbeğimiz tüm haşmetiyle varlığını sürdürürken bana rahat yok.











Pazar günü misafirlerimiz vardı, Güneş kardeşimiz, Sevgi ve Serhat. Çok hoş vakit geçirdik. Güneş çok şık ve usluydu doğrusu, çok beğendik küçük hanımı :)












Ne var ki, günler hep keyifli geçmiyor. Bakıcımız gidiyor. Alışmıştık da 6 aydır... N'apalım, yeni bir bakıcı bulduk, Cuma'ya geliyor, hayırlısını dilemekten başka yapacak birşey yok. Kızlar iyi olsun da...